Ta strona wykorzystuje ciasteczka (cookies) w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z naszego serwisu. Czy wyrażasz na to zgodę?

Tak Nie Czytaj więcej

Anaplasma phagocytophilum

Anaplasma phagocytophilum jest bakterią infekującą granulocyty (neutrofile) ssaków i wywołującą anaplazmozę granulocytarną. A. phagocytophilum występuje na całym świecie, głównie w Europie, Ameryce Południowej i Azji, a jej rezerwuar stanowią gryzonie i zwierzęta kopytne (sarny, jelenie). Głównym wektorem A. phagocytophilum w Europie są kleszcze pospolite.

A. phagocytophilum początkowo była rozpoznawana jako patogen odpowiedzialny za wywoływanie anaplazmozy u bydła hodowlanego. Pierwszy przypadek ludzkiej anaplazmozy granulocytarnej (HGA) został opisany w USA w 1994 roku. Od tego czasu liczba przypadków HGA w USA systematycznie wzrasta – w roku 2000 stwierdzono 273 przypadki, podczas gdy w 2022 już 5651 (CDC, US). W Europie anaplazmoza jest stwierdzana sporadycznie –  do roku 2019 zgłoszono kilkaset przypadków tej choroby. Jednak ze względu na mało charakterystyczne objawy choroby rzeczywista liczba przypadków anaplazmozy może być wyższa.

Do zakażenia zwykle dochodzi w wyniku ukłucia przez zakażonego kleszcza, ale możliwe jest również przeniesienie patogenu przez transfuzję krwi lub drogą perinatalną. Anaplazmoza ma przebieg mało charakterystyczny, zwykle łagodny – może być bezobjawowa lub manifestować się niespecyficznymi objawami takimi jak gorączka, złe samopoczucie, bóle głowy, bóle mięśni i stawów. Rzadziej występują dolegliwości ze strony układu pokarmowego i oddechowego. U niektórych pacjentów stwierdzano wystąpienie wysypki na ciele. Anaplazmoza może być jednak niebezpieczna i charakteryzować się ciężkim przebiegiem u osób z przewlekłymi chorobami zapalnymi, chorobami nowotworowymi, upośledzoną odpornością, (m.in. przyjmujących leki immunosupresyjne, chorych na AIDS), a także dzieci i osób starszych.

Źródła:

  1. Acosta-España, J. D. i wsp. (2025). The epidemiology and clinical manifestations of anaplasmosis in humans: A systematic review of case reports. Journal of Infection and Public Health, 102765.
  2. Moniuszko-Malinowska, A. i wsp. (2021). Anaplasmosis in Poland – analysis of 120 patients. Ticks and Tick-borne Diseases, 12(5), 101763.
  3. CDC: Centers for Disease Control and Prevention (4 marca 2025). Number of reported cases of anaplasmosis United States, 2000-2022. https://www.cdc.gov/anaplasmosis/hcp/statistics/index.html. Dostęp: 2 czerwca 2025.